maandag 30 oktober 2023

Zaterdag 4 november Rozenhoedje bidden...



Op zaterdagmorgen 4 november 10:00 uur willen we in de sacristie van onze Kloosterkerk weer een gezamenlijk rozenhoedje bidden. Even een moment van rust en van bezinning en een mooi moment om het weekend te beginnen. Er is gelegenheid een kaarsje op te steken.

De kerk is vanaf 09:45 uur open. 10:00 uur beginnen we met gebed. Daarna bidden we samen een rozenhoedje en sluiten we af met een gebed. Na afloop is er weer een heerlijk kopje koffie en thee. Samen koffie of thee drinken is een waardevolle afsluiting van ons Maria uurtje.


We ontmoeten u graag op zaterdag 4 november!

Met een hartelijke groet,


Annemiek Wijnker Hoedjes en Hans van Eck



zaterdag 28 oktober 2023

Allerzielen 2023 ...



Een boom kan niet alleen maar in bloei staan.

Eens komt het moment van loslaten

Als bladeren in de herfst 


Een boom kan niet alleen maar in bloei staan. 

Eens komt het moment van loslaten

als bladeren in de herfst.


Zo hebben wij een deel van elkaar losgelaten,

Overgedragen aan de wind.


Maar weet: Ik heb je gezien. 

Toen, nu en voor altijd.


Zo hebben wij een deel van elkaar losgelaten, 

Overgedragen aan de wind.


Maar weet: Ik heb je gezien. 

Toen, nu en voor altijd.




Op donderdag 2 november is er een Allerzielen viering in de Kloosterkerk 

aanvang 19:00 uur.


Weet u allen van harte welkom.


dinsdag 17 oktober 2023

Herfst

Eindelijk: het wordt herfst: harde wind, regen, temperaturen weer onder de 10 graden. De kachel gaat weer aan en echt lekker buiten zitten is er niet meer bij. Er komt weer een tijd aan dat we meer binnen zitten in onze eigen huizen en dat we niet naar buiten gaan als dat niet hoeft. Toch valt er juist nu momenten om naar buiten gaan. Ik denk aan de viering van Allerzielen in onze kerken en het denken aan onze dierbaren die zijn overleden, dit jaar en al de jaren daarvoor. In onze kerken is er een viering en de mogelijkheid om de rustplaats van onze dierbaren na de viering te bezoeken op de kerkhoven.

Kinderen gaan op 11 november er weer op uit om Sint Maarten te vieren. Langs de deuren met hun liederen om zoveel mogelijk allerlei lekkers op te halen. In Waarland is er in de Wulframkerk een viering in het teken van Sint Maarten. Het is eigenlijk het startschot om er op uit te gaan.

Zomaar twee dagen dat je er op uit kan gaan, maar er zijn nog veel meer mogelijkheden om uit de deur te gaan: wandelen in de natuur, je boodschappen doen, bij mensen op zoek gaan, een kaarsje opsteken in de Mariakapel en samen vieren in onze kerken. Ook daar wordt weer gekeken nu het kouder wordt het warmer te laten zijn door als er geen koor zingt weer te vieren in de ingerichte kapellen en sacristie.  Wat zou het mooi zijn als dat niet meer kon, dat er te veel mensen samen willen vieren; tot rust komen van de dingen van alle dag, samen je geloof te belijden, samen stil te staan dat wat ons bezig houdt. Wat zou het mooi zijn als we in die mooie kerken mensen kunnen ontvangen niet alleen bij droefenis maar ook bij vreugde en vrolijkheid. Samen op weg te gaan: stil staan met dat wat ons bezig houdt, dankbaar te zijn, steun te zoeken, even je hoofd leeg te maken. Het maakt niet uit welke reden het is dat je komt vieren, samen vieren is mooier en intenser dan het in je eentje te doen. Het kerkgebouw staat voor u open om samen te kunnen vieren.

Geloofsgemeenschappen maken de kerk en geloofsgemeenschappen zijn altijd in beweging zoals de natuur ook altijd in beweging is. Het lijkt wel of wij als geloofsgemeenschappen in de herfst zitten. We weten dat de natuur na de rust van de winter weer tot bloei komt in de lente. Elk jaar weer, en elk jaar weer anders: vroeger of later maar de natuur komt weer tot bloei, mag het zo zijn dat de geloofsgemeenschappen weer tot bloei komen en dat we juist de herfst nodig hebben om voorbereid te zijn op de nieuwe lente, die telkens weer anders is. Net zoals als mensen telkens weer anders zijn en steeds weer eerst tot rust te komen om dan met nieuw elan het leven weer op te pakken. Mag het samenkomen met elkaar juist dat rustpunt zijn, om daarna te kunnen floreren.


Toon Jorink, diaken.

zaterdag 7 oktober 2023

Nieuws vanuit het Samenwerkingsverband Franciscus


Wellicht vraagt u zich af wat het Samenwerkingsverband in de periode vanaf de parochieavond tot nu heeft gedaan. Daarover kunnen we kort zijn. Behalve contact zoeken met de verschillende parochieraden (hier in Tuitjenhorn parochieoverleg genaamd) nog niet zo veel.

Op 15 maart 2023 hebben wij als bestuur kennisgemaakt met elkaar en gesproken over onze opdracht vanuit het bisdom. Vervolgens hebben wij in de periode daarna de beide parochieavonden in mei voorbereid. Voorafgaande aan de parochieavonden zijn de voormalig besturen, nu parochieraden, op de hoogte gesteld van de veranderingen. Het verslag van de parochieavonden is gedeeld met de gemeenschappen en we hebben ons daarna, zoals beloofd op deze avonden, ook schriftelijk voorgesteld aan de gemeenschappen. 

Als bestuur hebben we ons in de afgelopen periode gebogen over de communicatie vanuit ons met een vast post- en mailadres. Verder hebben we concept reglementen voor bestuur en raden opgesteld. Ook de vieringenroosters in de verschillende kerken zijn aan bod gekomen, omdat de bezetting van het pastoraat ons zorgen baart. En is er contact gezocht met de penningmeesters van de vier raden.

In de komende jaren gaan we aan de slag met de beleidsagenda. Er zullen plannen gemaakt worden op de diverse beleidsterreinen als geloof, pastoraat, personeel en vrijwilligers, financiën, gebouwen en begraafplaatsen, besturen en beheren. Een behoorlijke agenda, waarin het beleid uit de diverse parochies meegenomen wordt. Op 9 oktober hebben we voor het eerst een bijeenkomst met afgevaardigden van de vier raden. In dit overleg zullen we de raden meenemen in de stappen die we de komende periode zullen gaan zetten.

We zullen ook u regelmatig in de parochie- en/of dorpsbladen informeren over wat wij doen.

Namens het Samenwerkingsverband Franciscus, pastoor Ivan Garcia, Peter Koopman, Matthijs Boeser, Mirella Smit, diaken Toon Jorink en Mariosé Huits.

zondag 27 augustus 2023

Samen het Rozenhoedje bidden in de Kloosterkerk




Zaterdagmorgen 2 september, zo na de zomervakantie, is er weer gelegenheid om samen het Rozenhoedje te bidden in de Kloosterkerk. Nog altijd bidden velen het Rozenhoedje. Mensen bezoeken een Mariakapel of een kerk, staan even stil bij de waan van de dag. Steken een kaarsje op. Bidden of zoeken troost. Bidden kan opluchten. Bij verdriet kun je uiting geven aan je gevoelens, en bij dankbaarheid kun je Maria danken. 

 

En zij bewaarde alles in haar hart, zij sprak niet over dat wat tot haar kwam”.    


De kerk is 09:45 uur open en 10:00 uur beginnen we met ons gebed.


Weet u van harte welkom!


We hopen dat u, dat jij ook komt. Na afloop is er weer een heerlijk kopje koffie en thee. Samen koffie of thee drinken is een waardevolle afsluiting van ons Maria uurtje.

Wij ontmoeten u graag op zaterdag 2 september.

Met een hartelijke groet,


Annemiek Wijnker Hoedjes en Hans van Eck


zaterdag 26 augustus 2023

Als je leeg bent...

 


Zo in de zomervakantie is het leuk om eens op reis te gaan. Nee niet naar die drukke vakantieplaatsen in het mediterrane of naar ons eigen onvolprezen noordzeekust, maar juist daar waar het wat rustiger is. Zo kwamen we begin augustus terecht bij de Kapucijnen van de lage landen in Meersel-Dreef, net over de grens onder Breda. Tegenover het klooster is een groot Maria park waar we bovenstaand bord tegenkwamen. Op het bord een tekst naar Jan van Ruusbroec, een Vlaams mysticus die ons raakte:


Als je leeg bent, kan je ontvangen

Want God vloeit over

God vloeit over van barmhartige liefde

Van werkzame aanwezigheid in jou.


Wees zo' n open en leeg vat

Minder vervult van jezelf

Je hindernissen opruimen

Om Hem zijn werk te laten doen in jou

Zo ontvang je God.


Dat is geloven

Groeien in het 'leeg vat worden'

Opdat God je kan vullen.


-******-










dinsdag 11 juli 2023

Vakantie

Voor velen staat de vakantie voor de deur. Een periode om tot rust te komen, ten minste dat is het doel van de vakantie. De aanloop naar de vakantie kan stress vol zijn: bepaalde klussen moeten nog af, als het even kan je huis aan kant en ruim van te voren alles goed geregeld betreffende het verzorgen van de planten en de post. En dan koffers pakken en op weg, dat is tegenwoordig nu eenmaal zo: in de rij staan met de auto, voor de bus of trein, op Schiphol. Is dan de vakantie wel echt begonnen, loop je niet met de gedachten ben ik wat vergeten thuis; de ramen gesloten, heb ik alle papieren mee en heb ik echt alles mee. En dan op de plaats van bestemming: koffer uitpakken en dan eigenlijk rust. En toch ook weer niet, je zit in bepaald ritme dat niet zomaar weg is: op dezelfde tijd wakker worden als normaal als je aan het werk bent of de kinderen naar school moeten. Maar uiteindelijk lukt het. Je komt tot rust.  De rust die je denkt thuis niet kan vinden? Of wel juist op een stil plekje in de tuin, en tegen iedereen hebt gezegd dat je twee of drie weken 600 km van Parijs een idyllisch plekje hebt gevonden die niemand heeft gevonden. Daar waar je de rust kan vinden zonder dat je grote voorbereidingen moet doen.

Als we op vakantie zijn is een bezoek aan een kerk om een kaarsje aan te steken heel gewoon, juist in alle bezigheden van de vakantie, zoek je even een rustpunt. Wat zou het mooi zijn als we steeds weer een rustpunt kunnen vinden in de dagen van alle dag. Een rustpunt om in de Mariakapel een kaarsje op te steken, samen een viering bijwonen met je eigen gedachten en eigen beslommeringen om weer rust te vinden in je eigen leven. We hebben juist vakantie nodig om onze lasten van onze schouders te laten glijden. Jezus zegt: Mijn juk is zacht en mijn last is licht, kom bij mij om jouw last met mijn te delen zodat ook jouw juk licht wordt. Wat is het dan fijne over even stil te staan in ons drukke leven: thuis en op vakantie. De rust mag ons goed doen en daarom is vakantie van grote noodzaak.

Ik wens ieder een mooie vakantie toe, waar u ook verblijft een behouden thuiskomt met nieuwe energie en nieuwe ideeën voor de tijd er na.


Toon Jorink, diaken