Zondag is het Palmpasen, Jezus wordt verwelkomt in Jeruzalem, als koning gezeten op een ezel. Een dier van de armen, de minderen. Hij wordt toegezongen en toe gewuifd. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Hij zal de koning worden van het Joodse volk en hen de vrijheid geven waarnaar ze verlangen. Maar het wordt hen al snel duidelijk dat Hij niet DIE vrijheid geeft, maar de vrijheid van vergeving en oprecht berouw. Daar zaten zij niet op te wachten, daarom moest Hij monddood, nee werkelijk ter dood gebracht worden. Dat zou ook gebeuren. Er wordt op Palmpasen niet alleen de intocht gelezen uit de bijbel maar ook het lijdensverhaal. Zij zijn onlosmakend met elkaar verbonden. Het feest van Zijn intocht in Jeruzalem met takken en met onze palmpasenstokken; denken aan hen die onze aandacht kunnen gebruiken, want daarvoor was Jezus in onze wereld gekomen. Maar ook om de zonden, de fouten die we maken te vergeven. Daarom zal Hij op Goede Vrijdag opnieuw voor ons op het kruis sterven.
Op woensdag worden in de Bavo kathedraal in Haarlem de h. Oliën bereid en gezegend en over alle parochies en kerken verdeeld. Oliën die gebruikt worden bij de doop, vormsel, sacrament van de zieken. Tevens beloven de priesters en diaken hun trouw en gehoorzaamheid aan de bisschop. Gehoorzaamheid wil zeggen luisteren naar wat er gezegd wordt en daarmee aan de slag te gaan. Gehoorzaamheid is geen bevel maar een raad, een richting.
Op Witte Donderdag herdenken wij dat Jezus de dag voor zijn kruisdood samen met zijn leerlingen een maaltijd vierde in het teken van het Joodse Paasfeest, de bevrijding uit de ballingschap van Egypte. Voor ons werd duidelijk dat dit een bijzondere maaltijd was en dat Jezus ons duidelijk maakte dat als wij op deze wijze en maaltijd houden Hij in ons midden is in de tekenen van Brood en Wijn: de eucharistie.
Op Goede Vrijdag is de dag dat Jezus wordt berecht en gefolterd om uiteindelijk genageld op het kruis te sterven. Hij wordt in een graf gelegd en bewaakt door soldaten om te vorkomen dat zijn Lichaam wordt gestolen en als relikwie wordt gebruikt.
Stille Zaterdag: vrienden en leerlingen van Jezus zijn verslagen. Scholen samen in het huis waar zij het laatste avondmaal hebben gebruikt.
Paasmorgen: vrouwen willen Jezus verzorgen, maar vinden het graf leeg, alleen de doeken vinden zij terug. Zij weten zich geen raad en stellen de anderen op de hoogte. Ook zij kunnen het niet geloven dat Jezus uit de doden is opgestaan. Pas later kunnen zij het geloven als zij het met eigen ogen hebben gezien: Jezus leeft. Hij brengt opnieuw Licht in deze wereld.
Dat kunnen wij vandaag de dag ons afvragen is er wel licht in deze wereld. Een wereld waar vele grote conflicten zijn. Conflicten waar de hele wereld van merkt. Durven wij net als de leerlingen en vrienden van Jezus onze ogen te openen en durven wij te gaan voor de vrede: eerst in kleine kring en daarna als een olievlek over de hele wereld. Kijk niet naar de verschillen, kijk naar wat ons met elkaar verbind, sluit geen mensen uit maar onthaal hen als vrienden. Pas dan zal de wereld weer een nieuwe wereld orde hebben waar ieder thuis mag zijn.
Toon Jorink, diaken
Stand van zaken.
Op 18 maart ben ik behandeld aan mijn hart in Amsterdam. De ingreep is naar wens verlopen, dat betekent dat mijn hart weer normaal functioneert. Het verdere herstel zal nog wel even duren: conditie opbouwen en vertrouwen hebben dat het goed gaat. En zo in de toekomst weer er te kunnen zijn voor mijn gezin, de familie en de parochianen.
Ik mocht weer snel naar huis en dat geeft een goed gevoel. Heerlijk weer in mijn vertrouwde omgeving en genieten van elke zonnestraal.
Toon Jorink, diaken
Geen opmerkingen:
Een reactie posten